БИЛЧӘЮ ф. диал. 1) к. бирчәю. Чибәр ханым Гөлнәзирәнең бераз билчәйгәнрәк кулын кысып, бу кем булды соң әле, дигәндәй, Дугласка карады. Р.Ишморат

2) Буын чыгу, буын сөяге тоташкан урыныннан кузгалу, таю