БИЗӘКЧӘ и. 1) к. бизәк

2) шигъ. Җырларда, мәкальләрдә төп фикерне әйтү өчен фон итеп китерелгән беренче өлеш. Мәкальләрнең куш юллы яки күп юллы булганының башында, гадәттә, табигатьтән яки тормыштан алынган бер бизәкчә бирелә дә, аннан төп мәгънәне аңлаткан буыны әйтелә. Н.Исәнбәт