БЕРӘГӘЙЛЕ с. сөйл. 1. Саллы, бөтен таләпләргә дә җавап бирә алырлык, югары сыйфатлы, арада иң яхшысы. Ике булганчы бер булсын да, берәгәйле булсын. Мәкаль

2. рәв. мәгъ. Тиешле дәрәҗәдә, җиренә җиткереп. Күп сөйләми ул, ләкин, бер әйтсә, берәгәйле итеп әйтә. Г.Ахунов