БӘЛШӘЮ ф. сөйл. к. бәлешләнү. [Үпкәсе көчәйгән] Луизаның турсайган иреннәре бәлшәйде. А.Гыйләҗев

Бәлшәеп бетү Тәмам, бик нык бәлшәю . Хәмәтдин карт кырык җирдән тишелгән, бәлшәеп беткән киез эшләпәсен салып, аны, шуның белән киңәшләшеп алгандай, учында кат-кат йомарлады. С.Поварисов

Бәлшәеп калу Ниндидер сәбәп белән яки вакыттан соң бәлшәйгән хәлгә килү. Бәлеш ашарга яраткан авыз бәлшәеп калучан була, ди. Н.Исәнбәт

Бәлшәеп килү Аз-азлап, акрынлап бәлшәю

Бәлшәеп тору Әле, хәзерге вакытта бәлшәйгән хәлдә булу

Бәлшәя бару Торган саен ныграк бәлшәю

Бәлшәя бирү Бәлшәюен дәвам итү

Бәлшәя төшү Тагын да бәлшәю