БӘЙРӘ’М ИТҮ ф. 1) Бәйрәмләү, бәйрәм буларак билгеләп үтү, бәйрәм ясау, шунда катнашу

2) күч. Шатлану, куану. Әсми иптәш, әйдә, рәхим ит, моннан элек, Хафизга яла яккан чакларда, Кәримнәр бәйрәм иткән булса, хәзер инде без бәйрәм итәбез. Г.Камал