БӘЙЛӘГЕЧ и. 1. 1) к. бәйләвеч

2) Ике араны үзара тоташтырып торган шартлы халәт. Әгәр бу – аналитик, бәйләнеш-мөнәсәбәтләрне бүлгәләүче һәм гомумиләштерүче Ауропа фикерләве булса, ул – мелодияне капшап карап, ике арадагы бәйләгечләрдән котылырга тырышыр иде. Фәнни Татарстан

2. с. мәгъ. Бәйләү, тоташтыру, теркәү өчен кулланыла торган. Бәйләгеч җепләр