БАРЛЫ с. 1. Матди яктан тәэмин ителгән, барлык белән яши торган; малы күп булган. Хәлле кеше – хәленчә, барлы кеше – барынча. Мәкаль

2. и. мәгъ. Бай. Барлы – барлы белән, ярлы – ярлы белән. Мәкаль

3. рәв. мәгъ. Бай, җитеш булып. Барлы яшәү