БАЛАМУТ и. монг. гади с. Болганып, тәртипсез кыланып, теләсә нәрсә сөйләшеп йөрүче кеше. Бәлки, әти мактагандыр: «Минем балам – ут!» – диеп, Башкалар кул селти иде: «Беләм – баламут», – диеп. Ш.Галиев