ӘЧЕЛЕ’-ТӨЧЕЛЕ с. 1) Әче, төче, татлы тәмнәр бергә катышкан

2) күч. Төрле, катнаш, бертөрле булмаган. Шәһәргә кайтып йитеп, тагы шул тар бүлмәгә кергәч кенә, тагы шул әчеле-төчеле шәһәр исен исни башлагач кына, Шәмси айнып китте. Г.Исхакый. Тәрәзәне пәрәвез каплаган, борынны әчеле-төчеле ис кытыклый. Яңарыш