ӘФСЕ’Н-ТӨФСЕНЛӘҮ ӘФСЕ’НЛӘ’Ү-ТӨФСЕНЛӘҮ ф. 1) Әфсен-төфсен уку, шулар ярдәмендә, кемгә яки нәрсәгә дә булса тәэсир итәргә тырышу. --- кәнфиттән әвәләгән булсын, прәннектән катырган булсын, дип, әфсенләп-төфсенләп, малай үстереп ята, дисеңме? А.Гыйләҗев

2) күч. Җайлау, көйләү. Кунакны шашлыкка алып киттем. Әфсен-төфсенләп, «норма»ны «шапылдаттык». Т.Нәҗмиев