ӘҮМӘ’Н-ТӘҮМӘН рәв. Ян-якка авып, як-якка чайкалып; алпан-тилпән, ава-түнә. Үрдәк кебек чүгеп, әүмән-тәүмән атлап барган хатыннарның чиләге яртылаш кына калган, ә аның – мөлдерәмә тулы. М.Маликова