ӘҮМӘЛҮ ф. диал. 1) Күңелгә килгән, тел очына килгән сүзне әйтә алмыйча тору. [Ул ятимнең] Әүмәләдер тел очында ошбу сүз: «И Ходай, үстерсәнә бәхетем белән, Мин барырмын инде изге юл белән: Барча кошларны сөярмен җан белән. З.Ярмәки

2) Тәгәрәп, егылып китү