ӘҮЛЯД и. гар. иск. 1) Ул, угыл; бала. Иң сөекле эшче әүлядым быел ач калды, дип, Изге, шәфкатьле анабыз – мәрхәмәтле җир җылый. Г.Тукай

2) Токым, нәсел. Чыгтай әүлядыннан падишаһлыкка лаек кеше калмады. Әбелгази Баһадир