Ә’Ү ы. Кемнең дә булса мөрәҗәгатен, эндәшүен ишетүне белдерү өчен, җавап яки сорау төсмере белән әйтелә. – Әү, нәрсә дисең? – дип, икенчесе кулын колагына куйган булды. З.Фәтхетдинов. – Әүкәй, Исмәгыйль? – диде Наҗия, эт кояшыдай ялтырап. Н.Фәттах. [Сачтараш: (килеп керә)] Әү, ханым! Н.Исәнбәт