ӘРЛЕ с. 1) Үпкәчел, гарьләнүчән; горур, тәкәббер. Ярлы башым – әрле башым. Әйтем. Әрленең йөрәге әрем. Әйтем
2) Оялчан, кыюсыз. Әрле әрләнгәнче, әрсез ашап туйган. Әйтем