ӘЙТӘ’М ҖИРЛЕ кер. сүз к. әйтәм. – Әйтәм җирле, эт өргән сыман иде, – дип куйды Мотаһир үз-үзенә. Р.Кәрами. Әйтәм җирле, Таҗиеңа кыз таба алмыйсыз. М.Фәйзи. [Ата чыпчык ана чыпчыкка:] Кара әле, анасы, бу – безнең балабыз түгел, күке баласы бит: үз балабыз дип, күке баласын тәрбияләп үстергәнбез. Әйтәм җирле, яз көне безнең оя тирәсендә бер күке койрыгын боргалап йөргән иде. Ак юл