ӘЙДӘҮЧЕ и. 1. 1) Көтүне яки берәр хайванны, куып, әйдәп баручы, куучы кеше. Шуны гына көтеп торган арткы сафтагы җылкычылар, малчылар, юлга чыгарга җыенган куй әйдәүчеләр, ыгы-зыгы килеп, ашыгып, бер-берсен этеп-төртеп, сәҗдәдән тордылар. И.Салахов

2) күч. Берәр нәрсәгә юнәлеш бирүче, юл күрсәтүче, киңәш бирүче. Сәнгатьле фикерләүнең һәр ике тибы --- әдәбиятта зур урын ала һәм хәтта әйдәүче булып китә. А.Әхмәдуллин

3) Нинди дә булса җыелышка, сөйләшүгә һ.б.ш.га чакырып йөрүче кеше; өндәүче

2. с. мәгъ. 1) Төп, әһәмиятле. Комитетның төп, әйдәүче көчләрен Ф.Әмирхан тирәсенә тупланган Р.Алуши, В.Бәхтияров --- тәшкил иткән булса кирәк. Р.Әмирхан. Шәхесендәге әйдәүче сыйфатларга һәм үз-үзен тотышына караганда, каһарман гадел патша булган. Н.Хисамов

2) Юнәлеш бирә торган, башкаларга үрнәк булган. Г.Камал театрында да, К.Тинчурин театрында да, ягъни әйдәүче сәхнәләрдә, комедия өстенлек итә. Казан утлары