АШЛАУ III ф. диал. 1. 1) Озынайту, ялгау (мәс., колганы)

2) Сап кую, саплау. Көрәкне ашлау

2. и. мәгъ. Сап, ялгау өчен әзерләнгән таяк. Старшина арттырган киң агач караватка бирнә малы – ястык-түшәкләр, юрганнар өелде, алар чыбылдык белән капланды, сынык аягына ашлау кадакланган өстәлгә киҗеле ашъяулык җәелде. Җ.Рәхимов