А’Һ-ВАҺ ИТҮ ф. 1) Борчылу-кайгыру, бертуктаусыз зарлану. Әбу-Кабис тавына җыйналышкан җеннәр, диюләр, шайтан ыруы, аны бу хәлдә очратып, аһ-ваһ иттеләр. Ф.Яхин

2) Бик нык ашыгудан яки арудан хәл бетү, аһылдау. Чуар тавык, чебешләрен генә ияртеп, аһ-ваһ итеп кайтып керде. А.Алиш

3) Кем өчен дә булса өзелү, өзгәләнү