АУМАЛЫ с. сөйл. 1) Кеше фикеренә тиз иярүчән, кеше сүзенә тиз ышанучан. Безнең әти – бик аумалы кеше ул. М.Фәйзи

2) диал. к. аумакай. Бу каршылык эчендә Бәдринең аумалы табигате, байлыкны үз кызы бәхетеннән дә өстен куюы ачыклана. М.Фәйзуллин

◊ Аумалы да тәүмәле Принципсыз, әле – теге, әле бу якка тиз авучан