АТЫНЧЫК и. сөйл. Ни дә булса асып кую өчен аркылы салынган таяк, колга һ.б.; таган. Урамда баласын атынчыкта атындырып торган хатынны күргәч, ирексездән, балачагым искә төшеп китте. З.Мәхмүди