АҢСЫЗЛЫК и. 1) Аңсыз булу, аңында булмау 2) Томаналык, наданлык, фикерләү дәрәҗәсе түбән булу, аңлап эш итә белмәүчәнлек. [Энҗебикә:] Кирәк чагында үзеңне аңлый алмаган өчен, син мине аңсызлыкта гаепләргә җыенмыйсыңдыр ич, әтием? Н.Фәттах 3) к. аңгыралык |