АНЫКЛАУЧЫ и. грам. 1. Аныклаулы мөнәсәбәттә, башка кисәкне аныклап килгән кисәк

2. с. мәгъ. к. аныклаулы. Аныклаучы исем баш килештә килсә, предметлар арасында урынга, вакытка, материалга, өлешкә, милләткә, ни өчен кирәклеккә һ.б. төшенчәләргә карата булган мөнәсәбәтләр белдерелә. Татар грамматикасы