АНА’ФОРА и. гр. әд. Бер-беренә янәшә яки якын торган шигъри юл, строфа яки фразаларда бер үк сүзләрнең, җөмләләр яки авазларның кабатлануыннан гыйбарәт булган стилистик алым. «Диване хикмәт»тә һәм «Бакырган китабы»нда юлбаш анафоралар да очрый. Х.Миңнегулов. Кайбер шигъри әсәрләрдә анафора стилистик фигура булып кына калмый, ә бөтен әсәрне төзүгә хезмәт итә. Әдәбият