АМОРФЛЫ с. 1) к. аморф (1 мәгъ.)

2) күч. Формасыз, таркау. Әгәр дә индивид үзенең һичнинди мәнфәгатьләрен күздә тотмый икән, коллектив каршында ул «аморфлы» җан иясенә, конформизмга бирелүчән субъектка гына әверелеп калачак. К.Гыйззәтов