АМБИ’ЦИЯ и. лат. кит. 1) Бик көчле үз-үзен ярату; мин-минлек, тәкәбберлек тойгысы. Сезнең мәзәкчел кеше икәнлеген аңламаган берәү булса, әлбәттә, бик нык амбициягә бирелер иде. Ә.Фәйзи

2) Нәрсәгә дә булса дәгъва итү, үз таләпләрен тиешсез һәм артык кую. Үзеңнең сәяси амбицияләреңне оныт әле