АЛЫ’Ш-БИРЕШ ИТҮ ф. 1) Сәүдә итү, алу-сату белән шөгыльләнү. Идрис үзе дә Хизбулланы, атасының алыш-биреш иткән кешесе булганлыктан, бик яхшы таный. К.Нәҗми

2) күч. Эш итү, мөнәсәбәттә булу, бәйләнештә тору. Уңмаган, булдыксыз кешеләрне җене сөйми, андыйлар белән алыш-биреш итәргә дә теләми, исәпләшми дә иде. Г.Бәширов