АЛПАР и. иск. 1. Көчле, батыр сугышчы; яугир; рыцарь. Алпарына күрә – тулпары. Мәкаль. Шома диңгез ташлары түшәлгән бу урамнардан узган гасырларда алпарлар йөргән. М.Галиев

2. с. мәгъ. Көчле, нык, кыю. Шул урамның бер йортында туган Авылыбызның алпар егете. Р.Могыйнов