АЛДЫРЫКЛЫ с. 1. Киң алдыра торган; алымлы, эре адымлы, йөгерек. Әгъләм юыртырга керешкән олы торыклы, зур алдырыклы туры атның дилбегәсен бушатыбрак җибәрде. С.Рафиков

2. рәв. мәгъ. сөйл. Кызу, бик тиз, җәһәт. Алдырыклы атлап бару