АЛА’-ЧОЛА с. 1. сир. к. ала-кола

2. рәв. мәгъ. 1) Чак кына, тонык, томанлы. Ала-чола күренү

2) күч. Өстән-өстән генә, аз-маз, үтеп барышлый гына, ашык-пошык. Ала-чола караштыру

3) күч. Өзек-төтек, чак кына. Ала-чола гына ишетелү