АЛА’-ТИЛӘ с. Ала-кола, ак һәм башка төсләрдән торган; чуар, таплы. Бер көн эчендә басу ала-тилә булып калды. М.Мәһдиев. Бер кар явып, бер эретеп торганга, җир өстенә ала-тилә ямаулыклар салынды. С.Рафиков