АЛАРУ I ф. Ала төскә керү, алага әйләнү, алалану. Болытлар сәер итә, анда алара, Алар артында зур таулар агара. Г.Тукай

Алара бару Торган саен ныграк алару

Алара башлау Аларырга тотыну. Март урталары җиткәч, карлар алара башлады

Алара төшү Тагын да алару; бераз алару

Аларып китү Бераз, берникадәр алару

Аларып тору Әле, хәзер аларган булу

Аларып чыгу Кинәт аларган хәлгә килү