АКЫРТЫН рәв. сөйл. к. акрын (1–4 мәгъ.). Бу манара, акыртын кына төшкән кояш нуры белән ялтырап, гаҗәп бер күренештә иде. Г.Исхакый. Мәхдүм акыртын гына әтисе янына килде. Г.Исхакый