АК V с. 1) Саф, риясыз, садә. Бердәнбер көнне Рәхмәт, Зәлиләсен озатып, татлы хыялларга чумып кайтып килгәндә, авыл читендә урнашкан умартачы йортында торган Ак бабайның хәлен белеп чыкмакчы була. Г.Гыйльманов. Ак әбиләрнең, дүртенче көн ураза тотып, эсседә, тау сыртында һаман да догада булулары сәбәпле, алар өчен күңелләребез сызлый иде. Ф.Яхин

2) Өлкән яшьтәге туган яки кардәш кешене, исеме белән әйтмичә, кадерләп һәм олылап атап йөртү сүзе. Ак әби. Ак туган. Ак тутай (тәтәй)