АЙ-ВАЙЛА’У ф. Нәрсәгә дә булса каршы килү, нәрсәдәндер риза булмыйча, еламсырап кычкыру. Бу көнне итле аш пешкәнен шулай артистланып күрсәтсә дә, ай-вайлап чакырсак та, табынга калмады: – Нәкыя апагызның токмачы казанда сикереп калды, булмый, парин. Б.Рәхимова