АБСУРД и. лат. 1. Акылга сыймаслык нәрсә; искиткеч мәгънәсезлек. Хикәяләүче үзе – өч юлның да мәгънәсезлеген, файдасызлыгын аңлаган кеше, абсурд, мәгънәсез дөньяда яшәүче ялгызак, матурлыкны сарайларга ябып саклау мөмкин түгеллеккә төшенгән экзистенциалист. Д.Заһидуллина. Яраткан кешеңә ышанмыйча мөмкин түгел, абсурд бу!.. Ә.Еники

2. с. мәгъ. Акылга сыймый торган, мәгънәсез. Әсәр текстына абсурд элементның кертелүе бүгенге чынбарлыкның тотрыклы булмавын күрсәтү бурычына хезмәт итә. А.Шәмсутова. Ашыгып, абсурд нәтиҗәләр ясап ташлау