АБАУЛА’У ф. сөйл. Сөйләмендә «абау» сүзен еш кабатлап тору. – Абау, тагын тотынды... – Син, кем, абауларга гына торма, башың булса, теге ни, аңларга да тырыш, мин хөсетлектән түгел. Мирас

Абаулап кую Бер тапкыр «абау» дип әйтү

Абаулап тору Бертуктаусыз абаулау

Абаулый бирү Абаулавын дәвам итү